Nasılda oynanır çıkar için roller, kaybeder kişilik olarak adlettiğiniz herşey..Nasılda yalancının yalanıdır , yalın olamadığını zamanla silmek...Nasılda kaptırır rolüne herkes o yapmacıklıktır hayatını belirleyen.
Bugün aynada kendime baktım, tanıyamadım yüzümü...
Kimdi bu yüz, kimindi...
Yarım saat inceledim bu yabancıyı, nerden geldiğini bulamadım...
Düşündüğümle göründüğün karaktersiz bir yansımaydı...
Beynim ne istiyorsa, bu yabancıyla mı yapacaktı...
Görüntünü kabullenmek, kendini sevmek...
30. yaşıma yaklaşırken, kendimi tanımaya çalışmak...
Geç kalmış bir telaş mı , gerekli bir tedavi mi...
Görüntüsünü kabullenmezmi bir insan ya da eşelştirmez mi fikirleriyle..
Gerçek yüzüm nasıl acaba..Nerde yaşıyor ruhumun kabullendiği görüntü...
Başka birinin bedenine sıkışmış, dışarı çıkmaya korkan bir korkak mı bu..
Kendi dünyasıyla fiziksel hayatı özdeşmemiş bir yanılgımıydım...
Sevmiyordum vücudumu ve hep kötü davrandım...
Sağlıklı beslenmedim ya da umurumda olmadı hiç...
Yüklendim son dozuna kadar , bu uyuşmazlığı unutmak için..
Ruhum dışarı çıkamıyorsa belkide bedenimi yok ederek serbest bırakmak istedim...
o eksiklik...
Belkide tanımaya çalışmaktı bu yabancıyı yıllardır reddettiğim...
Tanımaktı hep kaçtığım, kaçtığımdı hiç tanımadığım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder