Fatigue

Düşündüğünüz gibi bir rüya değildi tam olarak. Belki de benim için sadece...Uzun yıllar süren güzel bir rüya olmuş. Olmuş diyorum çünkü olmuş yani ölmüş en azından tek kişi tarafından öldürülmüş ve diğer taraf çok ağır yaralı bir şekilde uyanmamak için hala direniyor.Uykusunda bıçaklar batırıyorlar göğsüne ama o uyanmak gerçekten istemiyor. "Hey, gerizekalı" diyor bana diğer ben. Papatya rüyadan ayrıldı. Ne yapıyorum ben hala tek başıma rüya aleminde, her ne kadar onu ben uğurlamış olsamda kendi ellerimle karanlığa. Durdurmak sadece olacakları geciktirirdi diyor mantığım. Kalbim hala rüya görmek için dirense de neye yarayacak bu durum bilmiyorum bana yaramadığı kesin.Onu aramayı bırakmalıyım..Onu unutmak çok kolay aslında benim için. Hergün unutuyorum onu...Belkide bugün son....

Farkılydı işte. İlk defa bir ilişkimde ben aşık oldum. Sevmenin verdiği acıyı hep küçümsemiştim sanırım o güne kadar. Mantığım çok iyi anlıyor durumları. Bir dışarı bakması lazım... Teoride öğrendiği, sevdiği hayatı zincirlerinden kurtularak izlemeliydi en ön koltuktan. Belki bende o olsam aynı şeyi yapardım ama beni tanıyor olsaydım bunu yapmazdım. Hatalar yapıp tecrübe kazanması lazım, yeni hayatlara bakmalı. Mutlu olmalı. Bakmalı. Belki benim gördüğümden farklı şeyler görecek. Ben anlıyorum ama kalbim anlamıyor. Ben kapatıyorum ama zihnim açıyor. Ben kayboluyorum sen yanıma geliyorsun.Deliliğim seni arıyor..1 aydır saklanıyor içerde. Enerjim küstü bana sesi hiç çıkmıyor. Boğaz düğümlenmesi + göz yaşarması semptomları bunlar genelde.Ev sessiz. Ev karanlık. Enerjiler yaşamıyor içerde. Bir insan neden bir arkadaşıyla konuşurken ısrar eder istediği olması için? Bir isteği, bir zevki, bir yaşama isteği vardır. Neden kendi sağlığına dikkat eder? Uzun yıllar yaşamak için. Ben istemiyorum uzun zamandır.Ben hissedemiyorum uzun zamandır.


En iyi arkadaşımı da kaybettiğimi anladım.Aynı günde sevgilini,en iyi arkadaşını ve yaşama sevincini kaybetmek. Sana sarılarak uyumayı en çok özledim. Çok mu gurur yaptım acaba? Ben yapsam o yapmazdı. Yapmak istediği ama yapamadığı zamanları biliyorum. Yaptı. Büyüdü. Hazırladı kendini.Geleceğe.Geleceğine. En sevdiğim karakteristik özelliği bir karar verince onu uygulamasıydı. Alınan karardaki başrolün bana ait olduğunu anlamam çok gecikmedi. O bir karar alınca o kararı çok hızlı uygulardı. Uygulama ve karar başarıya ulaştı. Ben dağıldım....


Geride kalanlara bakıyorum. Kimseyi göremiyorum. Kendime bakıyorum, eksik hissediyorum.


Bu aralar 3. evredeyim sanırım. 1 ve 2 çok zor geçti. 4. evrede bitiyor biliyorsun. Bitirmek 1. ve 2. evrede ihanet gibi geldi o yaşadığımız yüce duyguya. 2. evrenin sonlarına doğru sen "Ben 4. evredeyim" dedin. Ben anladım. 3. Evreye geçtim. Önce geçmiş gibi yaptım, 3. evredeymiş gibi görünüp alt zihnimde 2. evrede dolaştım. Acı dolu bir yer orası. Görüntüler, kokular,hormonlar,mutlu anılar,gel - gitler,bad ler, günümüz,biz.


3. Evrede daha dışardan bakıyorsun 2. evredeki sana. Onunla konuşmaya başlıyorsun, hemen gitmiyor 2. evredeki sen. Yani Ben. Sevmiyor ama bu 2 kişi birbirini. İkisi de yine Ben. Artık 4. Evreye geçmem lazım,dışardan baktım 2. Evredeki bana. 3. Evredeki ben ise hala şokun etkisinde. 4. Evreye geçiyim diyorum artık. Kendimi seveyim seni sevdiğim kadar. Bende bir dışarıya bakayım. İkimiz de mezun olduk. Ben okulda master yapmayı düşünüyordum ama belkide benim için yeni bir hayata başlangıç olur.En azından o duyguyu yaşadağım için belki kendimi çok seversem, hayatı seversem devam ederim. Önce kendimi sevmem lazım, haklısın. Hayatımı sevmeliyim. Ben hayatın yerine seni koymuştum ,anlayacaksınçok ilerde. Anlayacağını sende biliyorsun ama yinede bakmalısın.Haklısın.




Yarın başlıyorum yeni hayatıma..Bende bir karar aldım. Almak zorundayım. Hayatı sevmek zorundayım...Kendimi sevmek zorundayım..Yaşamayı sevmek zorundayım....

Kendime sıfırdan bir hayat kurmam lazım....