Uzun zaman önceydi, ne zaman olduğunu hatırlamıyorum...
O zamandı, en yakın arkadışımı kaybetmiştim...
Mezarlıktaki ağaçlar kalbi kırıldığından dolayı öldüğünü söylediler...
Ait olmadığı bir zamanda ait olmadığı bir yerdeydeydi...
Ait olamadığı aşklar yaşamak zorundaydı..
Belkide şansı değişmişti, basit bir hataya kurban gitmişti aslında olduğu kişi...
Dönmek istememişti ama seçimi yoktu, basit bir hataydı şimdi kendini aratan...
Yinede olabilirdi, olmak istediği zamanda ve yerde olmasa bile...
Kandırmalıydı herkesi, en çokta kendini....
Zarar vermiyordu bakışları, kendi yoluna yinede bakacaktı...
Saklanıyordu dönemsel, sonra yine ortaya çıkıyordu..
Ya saçı değişmişti, ya giyimi ya da hayat tarzı....
Başarısız değildi, düşündüklerinin aksine...
Bir şansızlıktı gidiyordu, kaderi ne istiyordu...
O kaderini istemiyordu kaderinin istediği kadar...
Yırtıyordu kalbini her seferinde...
İsteksiz gözlerinde, bir maskeyle saklardı...
Artık kimse, senin gibi güzel şarkı söylemiyor...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder