Aslında ben değilim burda olan ...Seni üzen ben değilim..ya da seni gören...Aslında ben değilim seni seven..ya da anlamaya çalışan..Aslında biz değiliz..Ben olmadığım için...Bağışlanmayı bekleyen yine ben değilim..seni nasıl bağışlayabilirim ki... Ben kimseyi sevmedim, doğal bir içgüdüydü sanırım..Ben hiç istemedim aslında seninle vakit geçirmek..Senin benimle vakit geçirmeni isteyen..Peki sen sen miydin..Beklentiler oluşturan, sözüm ona güzel bir seçmediğin hayatı yaşamak..Senmiydin gerçekten merak ediyorum hazır kalıp cümlelerinle, geleneklerinle,değerlerinle kendine bir kişilik oluşturmaya çalışan..Senmiydin gerçekten umurundaymış gibi davranıp, yeri geldiğinde öz yaşlarını dökmekten çekinmeyen..senmiydin o gerçekten farkında olan hayatın..Sanırım O sen değildin..Bende O değildim..O zaman biz ne kadar gerçektik sence..Öğretilen değerler karşısında başıboş bir şekilde öğretilenleri yansıtandan başka...Bizmiydik gerçekten dünyayı değiştirebileciğimize inanan..O kadar boş yaşanmışki oysaki düşününce..Bize vaat edilenlere ve biz..Şimdi kimse yok..Zaten yokmuşta..Sadece farkında değilmişiz hiçbirşeyin..Farkında olmadan yaşamakmış yaşamak ...
Bende senin gibiyim...Basit biriyim..
Sende benim gibisin... Konuşmayı çok sevmeyen..
Dinledikçe nefret ediyorum artık herşeyden..Gördükçe kusasım geliyor hepinizi..
Boşluklarınızı dolduramayışınızın verdiği tatminsizlik sizi daha zavallı yapıyor...
Kendimden iğreniyorum, sizin beni bir parçanız olarak görmenizden...
Seçemiyorum hala, oynuyorum sadece..
Nasıl olurdu anlamak birbirimizi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder